Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Επί 7.300 ημέρες

Για τον καπνιστή το τσιγάρο είναι μια απόλαυση. Μία απόλαυση από τις μεγαλύτερες. Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται όσοι διαιτηρούν αυτή τη συνήθεια ή καλύτερα αυτό τον εθισμό. Όσοι είναι άκαπνοι αδυνατούν να κατανοήσουν το θέμα γύρω από την απόλαυση είτε γιατί το τσιγάρο τους φαίνεται αποκρουστικό, είτε απλά γιατί τους φαίνεται παράλογο. Από τη μεριά μου βλέπω τη θέση των καπνιστών απόλυτα δικαιολογημένη και λογική. Είναι για τους ίδιους μια απόλαυση. Για να είμαι πιο συγκεκριμένη είναι για αυτούς Η απόλαυση.


Θα αναρωτηθείτε πως έιναι δυνατόν ως θεραπεύτρια να υποστηρίζω κάτι τέτοιο. Θα σας πω ότι αυτό είναι η αλήθεια.


Σκεφτείτε το απλά. Ας πάρουμε ως παράδειγμα έναν καπνιστή εικοσαετίας. Τις τελευταίες 7.300 ημέρες της ζωής του ζει συντροφιά με αυτό το ον. Ξυπνάει και καλημερίζει αυτό το ον, τρώει και μοιράζεται τη θρέψη του με αυτό το ον, κοιμάται και καληνυχτίζει αυτό το ον.


Επί 7.300 ημέρες της ζωής του οι αισθητήρες της γεύσης στη γλώσσα του βομβαρδίζονται από μερικές δεκάδες χημικά, τουλάχιστον 10 φορές την ημέρα. Ἐχουν πλέον ατονίσει. Η δύναμη τους περιορίζεται στο να αντιλαμβάνονται τις πιο πυκνές και ακραίες γεύσεις για να νιώσουν συγκίνηση.


Επί 7.300 ημέρες τα κέντρα όσφρησης, οι αισθητήρες από τη μύτη εως τον εγκέφαλο τουλάχιστον 10 φορές την ημέρα λαμβάνουν μυρωδιές πυκνές αποτέλεσματα ατελούς καύσης χημικών ενώσεων. Έχουν πλέον ασθενήσει. Η δύναμη τους περιορίζεται στο να αντιλαμβάνονται κάποιες περιορισμένες ευωδίες της φύσης εαν είναι τυχεροί ή της πόλης εαν είναι πιο άτυχοι.


Τις τελευταίες 7.300 ημέρες της ζωής του ο άνθρωπος αυτός επιτρέπει να κιτρινίζει λίγο περισσότερο το δέρμα του και να σκληρήνουν οι ιστοί της επιφάνειας του σώματος του. Εαν είναι γυναίκα χάνει τουλάχιστον 10 φορές την ημέρα λίγο ακόμα από την πολυπόθητη αίσθηση επαφής πάνω στο σώμα της. Όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά όργανα σκληραίνουν, αποκτούν τραχύτητα και η ερωτική επαφή παύει να είναι τόσο αιθέρια και λεπτή. Γίνεται και αυτή τραχειά μαζί με τις αισθήσεις...


Επί 7.300 ημέρες της ζωής του ο άνθρωπος αυτός ότι αγαπά, ότι ποθεί το βλέπει πίσω από ένα σύννεφο καπνού. Τα παιδιά του, την ερωτική σύντροφο, τους πίνακες του, τη Σελήνη, τον Ήλιο.


cig

Παρόλο που όλες οι αισθήσεις ατονούν ίσως, λέω ίσως, ένα μέρος της ακοής να έχει παραμείνει ανέπαφο. Σε αυτό επιθυμώ να απευθυνθώ. Στην ακοή σου. 


Άνδρα ή Γυναίκα, Ευλογημένο Ον του Θεού. Το σώμα σου φτιάχτηκε απο τη Δημιουργία με Τέλεια Αγάπη. Κάθε κύτταρο για να βρεθεί στη μορφή που είναι τώρα πήρε αιώνες για να εξελειχθεί και να ενδυναμωθεί. Δείξε του Σεβασμό. 


Ο λόγος που η σχέση σου με αυτό το ον έχει τέτοια δύναμη στο να λαμβάνεις απόλαυση είναι γιατί αργά μα σταθερά, με απόλυτη ακρίβεια και συνέπεια αυτή σου έξη αδυνατίζει οποιαδήποτε άλλη αίσθηση. 


Μείνε μακρια από το ον αυτό και προσπάθησε να μυρίσεις και πάλι. Αιθέριες ευωδίες θα σε πλημμυρίσουν και θα ξυπνίσουν μνήμες από την Κοσμική Δημιουργία. Το άνθος της λεμονιάς θα σε αναστήσει και πάλι, το άνθος της τριανταφυλλιάς θα σε κάνει να ερωτευθείς από την αρχή.


Ασε λίγο πίσω αυτό το ον και δοκίμασε να γευτείς βασιλικά σύκα ή αγριοφράουλες. Φύτεψε λωτούς και άσε τους να ωριμάσουν. Πικροί όπως είναι στην αρχή θα μεστώσουν και θα είναι γλυκείς σα νέκταρ θεών.


Άσε το σώμα να ξεκουραστεί χωρίς το ον στο πλάι σου και ξεχύσου στον έρωτα, έρωτα ψυχής και σώματος. Εαν είσαι γυναίκα νιώσε τα εσωτερικά σου όργανα να πάλονται και πάλι από την ελεύθερη ροή του αίματος, εαν είσαι άνδρας δες πως ανδρειώνεσαι εκ νέου. Μα μην αμελήσεις να κολυμπήσεις στη θάλασσα γυμνός, μέχρι τα βαθιά νερά του Αιγαίου, θα αισθανθείς τη βουτιά στην κοσμική μήτρα όπου τίποτε δε σε χωρίζει  από εκείνη. Το δέρμα αναπνέει μέσω της θάλασσας...


Φύγε από το ον και κοίτα. Ξάνοιξε καθαρά. Δες τις τοιχογραφίες όντων να ενώνονται με τον Ουρανό και όχι να βγάζουν καπνούς από τη μύτη και το στόμα. Τα πάντα έχουν διαφορετική αίσθηση από ότι σου φαίνεται τώρα. Όλα είναι πιο ζωηρά, πιο ζουμερά, πιο μαγικά, πιο αιθέρια, πιο απολαυστικά, πιο ερωτικά, πιο απολαυστικά.


Ζήσε. 
Και μη φοβάσαι ότι δε θα αγαπηθείς. 
Απλά θα χρειαστεί να αγαπηθείς πρώτος εσύ από εσένα.
Και ζήτα. Αιτήστε και θα σας δωθεί.


Ζήτα από τον Ήλιο να σε θρέψει και να σε θεραπεύσει... 
Από τώρα και για πάντα.
♡

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Η Τέλεια Οικονομία της Φύσης..

Η Φύση λειτούργει πάντα με τέλεια οικονομία. Ενώ είναι τέλεια εκδήλωση της αφθονίας του υλικού επιπέδου τίποτα από όσα χρησιμοποιεί δεν πηγαίνουν χαμένα. Το προνόμιο της σπατάλης το έχει μόνον ο άνθρωπος.
Όταν σπαταλάμε κάτι τότε αναπόφευγκτα θα το στερηθούμε, όχι από τιμωρία αλλά από αγάπη, Θεία Αγάπη.
Η Φύση ως τέλειος Διδάσκαλος μας αποσύρει μερική, ίσως και όλη την ύλη που σπαταλάμε για να μας δώσει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε την αξία αυτού που καταναλώνουμε μα κυρίως για να μας δώσει μια ώθηση να εναρμονιστούμε με τις ενέργειες της και την αρμονία αυτής, να επανἐλθουμε στις συνθήκες ισορροπίας και να μάθουμε να ζούμε σε υψηλότερες συχνότητες εκεί που κατοικεί η Σοφία.
Μόνο τότε θα μπορούμε να λειτουργούμε σύμφωνα με τη Θεία Οικονομία και θα έχουμε πάντα όσο πραγματικά χρειαζόμαστε και όχι όσα νομίζουμε ότι χρειαζόμαστε...
potatoes

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Για παιδιά και μεγάλους

Αρκετά παιδιά καταναλώνουν πολλές ώρες διαβάζοντας τα ίδια και τα ίδια κείμενα αδυνατώντας όχι μόνο να τα αποστηθίσουν αλλά και να μπορούν στοιχειωδώς να θυμηθούν τις πληροφορίες ή νοήματα που αυτά περιέχουν. Συχνά οι ενήλικες γονείς δυσανασχετούν με την έλλειψη προσοχής που εκδηλώνει το παιδί τους. 
Αν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά τις ζωές μας ως ενήλικες συνειδητοποιούμε ότι κάνουμε κάτι παρόμοιο σε μία άλλη κλίμακα, σε τομείς όπως οι διαπροσωπικές σχέσεις, η εργασία μας, οι οικονομικές μας επενδύσεις. Δηλαδή επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, κάνουμε τίς ίδιες παραλήψεις και βλέπουμε τη ζωή μας να κινείται μέσα σε μοτίβα που διασκευάζονται και τα ξαναζούμε.


Για τους μαθητές του σχολείου και για τους μαθητές της ζωής που συνηθίζουν να μην παίρνουν το μήνυμα που εμπεριέχεται στο κάθετι, είτε από έλλειψη προσοχής, είτε από βιασύνη, είτε από επιπολαιότητα αλλά αντίθετα χρειάζεται να βιώσουν την ίδια κατάσταση ξανά και ξανά ώστε να την κατανοήσουν είναι εξαιρετικά χρήσιμο το ίαμα Chestnut Βud. 
Σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να βοηθήσει να αυξηθεί η παρουσία και η παρατηρητικότητα καθώς και η δυνατότητα βαθειάς κατανόησης των καταστάσεων που βιώνουμε.

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

Τίποτα στο σύμπαν δε λειτουργεί μόνο του

Συχνά είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να καταλάβουν το αυτονόητο. Ότι δηλαδή η αντίληψη του ''μπορεί να βλάπτω εμένα αλλά δεν κάνω κακό σε κανέναν'' απλά δεν ισχύει. Με κάθε μας πράξη, σκέψη ή συναίσθημα επηρεάζουμε αυτόματα και το σύνολο. Η μιζέρια, ο θυμός, η κατάθλιψη, η διαστροφή, η λαγνεία, η ζήλια, ο φόβος, το κάπνισμα, οι εξαρτήσεις, το μίσος δεν είναι απλά υπόθεση ενός ατόμου και μόνο.


Με τα ρευστά μας, τα αιθέρια μας, εκεί που καθόμαστε, από εκεί που περνάμε, σε κάθε τι που πιάνουμε αφήνουμε το ενεργειακό μας αποτύπωμα για να το βρει μετά κάποιος άλλος, να το φάει, να του κάτσει στην πλάτη, να του φορτώσει την καρδιά, να του ρίξει την διάθεση και με την σειρά του να μεταδόσει αυτή την κατάσταση και σε άλλους.
Ακόμα και οι σκέψεις μας δεν περιορίζονται σε μας, η ενέργεια τους μεταφέρεται μακριά, πολύ μακριά, σε άγνωστους σε εμάς τόπους και εκεί μπορούν να βρουν και να συναντήσουν ανθρώπους και όντα ευάλωτα και να τα επηρεάσουν.


Τίποτα στο σύμπαν δε λειτουργεί από μόνο του και όλα παίζουν το ρόλο τους στο κοσμικό γίγνεσθε, γιατί ο άνθρωπος να αποτελεί εξαίρεση; Γιατί η κατάσταση ενός ανθρώπου να λέμε με αυθάδεια πως είναι απλά ''υπόθεση προσωπική''; Δε θα πρέπει να θυμώνουμε ή να απορούμε με την κατάσταση που βρίσκεται ο πλανήτης μας σήμερα. Δεν είναι τίποτε άλλο από την υλοποίηση των δικών μας νόων, συναισθημάτων και πράξεων που είναι ως επί το πλείστον τοξικά.


Με τον ίδιο τρόπο που φέραμε τα πράγματα ως εδώ, χρησιμοποιώντας τους ίδιους συμπαντικούς νόμους αλλά με την αντίθετη τους εκδήλωση αυτή τη φορα μπορούμε να σκοτώσουμε τον παλαιό μας εαυτό και να θέσουμε νέα θεμέλεια στην εξέλιξη μας ως νοήμονα όντα.


Καλλιεργώντας δηλαδή την καλοσύνη, την υπομονή, το θάρρος, την πιστότητα, την ευγένεια, την ανιδιοτέλεια, την αγάπη, την ομορφιά, την σοφία, την πνευματικότητα, τη χαρά, την ευγνωμοσύνη, σεβόμενοι τον ίδιο μας τον εαυτό και κατ᾽επέκταση κάθε μορφή ζωής γύρω μας έχουμε τη δυνατότα να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας, το κάρμα μας, τη ζωή και την πορεία μας.
Εαν κάθε κύτταρο του οργανισμού είναι υγιές τότε η νόσος εξαφανίζεται.
Καλή Φώτιση.

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Μην εμπιστεύεστε φαλακρό

           Μην εμπιστεύεστε φαλακρό που διαφημίζει το φάρμακο της κατά της φαλάκρας, συμβούλευε ο Δάσκαλος Αιβανχοφ. Αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό κριτήριο -όχι όμως και το μόνο- μέσα από τη ζωή, όταν ψάχνετε για θεραπευτή ή πνευματικό καθοδηγητή. Είναι ωφέλειμο να είστε παρατηρητικοί ως προς τους ανθρώπους που συμβουλεύεστε. Δε χρειάζεται καχυποψία γιατί αυτό σημαίνει ότι ήδη έχετε σχηματίσει γνώμη που περιμένετε απλά να επιβεβαιώσετε. Χρειάζεται παρατήρηση και ορθά κριτήρια. Εαν αναζητάτε τρόπους για να είστε πιο γαλήνιοι, πιο φωτεινοί, πιο δραστήριοι είναι καλύτερο να απευθύνεστε σε ανθρώπους που εκδηλώνουν αυτά τα χαρακτηριστικά για να σας καθοδηγήσουν και να σας εμπνεύσουν. Σε κάποιους φαίνεται λογικό αυτό, όμως η ζωή μας δείχνει καθημερινά ότι υπάρχει έλλειψη κριτηρίων και άρα επιλογές που κοστίζουν πολύ ακριβά σε χρόνο, χρήμα, ενέργεια. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Πως μπορώ να βοηθήσω τους αγαπημένους μου ανθρώπους;

Πολύ συχνά δέχομαι την ερώτηση από τους ανθρώπους... ''Πὠς μπορώ να βοηθήσω τον αγαπημένο μου, την μητέρα μου ή την φίλη μου να τακτοποιήσει αυτό ή εκείνο στη ζωή του; '' ''Πως μπορώ να του αλλάξω μυαλά και να μπει στο σωστό δρόμο;''


Η απάντηση μου είναι πάντα η ίδια: Θεραπεύοντας και ευεργετόντας πρώτα τον εαυτό σας.


Μόνο αυτός που είναι από ισχυρή θέση μπορεί ουσιαστικά να βοηθήσει και η βοήθεια αυτή δίδεται με πολλούς τρόπους. Καταρχάς όπως συχνά θα διαβάσετε να αναφέρω, μιας και τα πάντα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, οτιδήποτε ωφέλειμο λειτουργεί κάποιος για τον εαυτό του ΑΥΤΟΜΑΤΑ ευεργετεί και το σύνολο. Και μόνο αυτό να συμβεί έχετε ήδη ωφελείσει τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Εαν δε σας συνδέουν και σχέσεις αίματος τότε η σύνδεση είναι ακόμα πιο άμεση για λόγους που θα εξηγήσουμε στο μέλλον.


Από την άλλη όταν είμαστε από ισχυρή θέση, γνωρίζουμε τι να δώσουμε, που, πότε και για πόσο, έχουμε καλύτερη αντίληψη δηλαδή της οικονομίας των δυνάμεων της φύσης, όταν ταυτόχρονα δε ζητάμε ανταλλάγματα για την βοήθεια που προσφέρουμε. Eαν τα κίνητρα σας δεν έχουν περάσει από φίλτρα και πνευματική εργασία είναι εύκολο να υποπέσετε σε κλασικές αντιδράσεις που απαντώνται συχνά στον σύγχρονο Έλληνα-ίδα τύπου ''εγώ που κάνω τόσα για σένα και συ δεν τα αναγνωρίζεις'' '' Η μητέρα γνωρίζει ποιό είναι το πιο ωφέλειμο για το παιδί της'' κτλ.



Εαν θες να βοηθήσεις έναν άνθρωπο να θεραπευτεί από κάτι, θεράπευσε αυτό το χαρακτηριστικό πρώτα σε σένα και μετά εμφανίσου μπροστά του. Έχεις πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να φέρεις ένα βαθύ και ουσιαστικό αποτέλεσμα παρουσιάζοντας του το εφικτό της ίασης ακόμα και αν δε χρειαστεί να πεις πολλά. Η μάχη που έδωσες αποτελεί σφραγίδα που η ψυχή των άλλων αναγνωρίζει στα αόρατα πεδία και εαν αποφασίσει ακολουθεί με πίστη. Το σημαντικό είναι να ξέρουμε ότι κάτι είναι εφικτό, αυτό δρα πολύ ενισχυτικά στη αυτοίαση.



Το να δίνουμε συμβουλές για πράγματα που δεν έχουμε κατακτήσει δεν είναι μόνο άστοχο αλλά είναι και επικύνδυνο διότι θέτει την ψυχή σε μια αμφισβήτηση των ίδιων των ιδεών και των δρόμων που της προτείνονται. 


Ακόμα και στην ανθοθεραπεία πολλοί έρχονται και αμέσως ξεκινούν τον αγώνα δρόμου για να φέρουν και τα δικά τους πρόσωπα σε αυτή τη θεραπεία. Και εκεί πάλι συμβουλεύω να δώσουν το χρόνο που χρειάζεται για να δουν, να βιώσουν οι ίδιοι πρώτα τα αποτελέσματα και όταν γίνει αυτό τότε οι άλλοι θα έρθουν από μόνοι τους να ρωτήσουν για την επιτυχία, το Φως, την αρμονία και την χαρά που εκπέμπει ο άνθρωπος. Το περιβάλλον αντιλαμβάνεται τις αλλαγές μας ακόμα και αν δεν τις κατανοεί πάντα.


Υπάρχουν 2 ανθοιάματα που μπορούν να βοηθήσουν να έχετε καλύτερη κρίση, διάκριση και χειρισμό απέναντι στους ανθρώπους και στη βοήθεια που τους προσφέρετε ή επιθυμείτε να προσφέρετε. 
Το ένα λέγεται CHICORY και είναι χρήσιμο σε ανθρώπους που πάντα διορθώνουν και συμβουλεύουν τα άτομα του περιβάλλοντος τους ακόμα και αν αυτά δυσανασχετούν. Είναι ένα ίαμα για την κλασική στάση της ελληνίδας μαμάς που διαρκώς καθοδηγεί τα παιδιά, το σύζυγο ως προς το τι να κάνουν και πως να το κάνουν. Επιθυμεί ανταπόδοση ή έστω αναγνώριση για ότι προσφέρει. Το CHICORY βοηθάει να αφήνουμε την ελευθερία κινήσεων στους συνανθρώπους μας χωρίς να νιώθουμε ότι ξέρουμε καλύτερα για τις ζωές των άλλων.


Το δεύτερο ίαμα λέγεται VERVAIN και είναι κατάλληλο για όσους με το ζόρι επιθυμούν να σώσουν ακόμα και τραβώντας κάποιον από τα μαλλιά. Παθιάζονται με έναν δρόμο και με την αλήθεια του και επιθυμούν δυναμικά να προσυλητίσουν και άλλους στις ιδέες που αυτοί ασπάζονται. Εϊναι οι σύγχρονοι σταυροφόροι που θέλουν να μεταδώσουν μια ιδέα και μία αλήθεια πάση θυσία. 


Ο Δάσκαλος Ντένωφ είχει πεί περί αλλαγής:



''Θα αλλάξουμε, αν θέλουμε να αλλάξουμε. Αν δεν θέλουμε, καμία δύναμη δεν μπορεί να μας κάνει να αλλάξουμε. Η αλλαγή δεν είναι μια μηχανική διεργασία, είναι μια διεργασία απολύτως ελεύθερη και εκούσια. 


Ενώ ο Δάσκαλος Άιβανχοφ συμβούλευε: ''Αφήστε τους ανθρώπους στην ησυχία τους.''

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Μείνε κοντά στη φύση και θα ζείς αιώνια...

Είμαι πεπεισμένη ότι ένας από τους λόγους που εμείς οι άνθρωποι νιώθουμε αυτή την αίσθηση εγκλωβισμού, το ότι νιώθουμε ότι δε υπάρχει κίνηση στη ζωή μας, το ότι τελματώνουμε και νιώθουμε άβουλοι και περιορισμένοι είναι γιατί απλά απομακρυνθήκαμε από τη φύση. 


Στη φύση το κάθε τι κινείται και δημιουργείται την κάθε στιγμή. Κάθε ημέρα, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο η φύση γεννάει, δημιουργεί, χορεύει, οργιάζει, χτίζει, ομορφαίνει. Όταν καθίσεις σε απόλυτη σιωπή μέσα σε αυτή νιώθεις το ξύλο που δημιουργείται, είναι το Φως του ηλίου που σωματοποιείται με κάθε πνοή, πυκνώνει η συμπαντική ενέργεια στο κάθε κλαράκι, και συ είσαι μέσα του, δίπλα του, το νιώθεις, συμμετέχεις στη γέννηση αυτή, στην μετουσίωση του πνεύματος σε ύλη. Και μετά δεν αναρωτιέσαι πια... Δεν σε νοιάζουν οι απαντήσεις για το αν υπάρχει Θεός γιατί είσαι μέσα του, και είναι μέσα σου. Τον μυρίζεις, τον ακούς, τον νιώθεις, και μέσα σε όλα αυτά σηκώνεται αέρας και πάλι. ´Ενα αεράκι που σε διαπερνά, σε εξαγνίζει, σε ενσωματώνει με την εμπειρία. Και ένα κλαράκι σπάει και πάλι και αναταράσσει τον μικρόκοσμο της νύχτας.


Μια γιορτή κάθε στιγμή, ένα ολόγιομο φεγγάρι, μια Κυριακή, μια Δευτέρα, ένα Σάββατο, όλα ένα τα φαινόμενα στο παραπέτασμα, αλλά εσύ ζεις. Συμμετέχεις στο κοσμικό γίγνεσθαι, τα λόγια του Ηράκλειτου ''τα πάντα ρει'' μοιάζουν να έχουν νόημα σε ένα κόσμο που κάθε δευτερόλεπτο μεταβάλλεται. Δεν υπάρχει καλό και κακό στη δημιουργία, το Φως και το Σκοτάδι, υπάρχει μόνο Φως πάνω από τα σύννεφα του Νου.


Μείνε κοντά στη Φύση και θα ζήσεις αιώνια...

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Εσύ δημιουργείς την πραγματικότητα σου






Κάρμα σημαίνει δράση. Κάρμα σημαίνει όλα αυτά που δημιουργήσαμε με τη δράση μας. Δεν υπάρχει τιμωρία στη ζωή ούτε και τιμωρός. Υπάρχουν μόνο καθρέπτες που αντικατοπτρίζουν αυτά που τους εκθέτουμε. Το κάρμα έρχεται ως δάσκαλος για να διδαχθούμε και ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την εκάστοτε κατάσταση μας. Εάν για παράδειγμα ένας άνθρωπος θύμωσε και χτύπησε κάποιον, στο μέλλον με έναν ανάλογο τρόπο θα χρειαστεί να δεχθεί πίσω τα χτυπήματα που έδωσε. Αυτό θα είναι μια διδαχή. Θα λάβει αυτό που έδωσε και έτσι θα κατανοήσει την ίδια του την πράξη. Εάν όμως ο ίδιος άνθρωπος πριν εκδηλωθεί το κάρμα, εργαστεί με την επιθετικότητα του και βρει πιο ωφέλιμους τρόπους αντιπαράθεσης καταλαβαίνοντας την ματαιότητα και τις βλάβες που μπορεί να προκύπτουν από τις βίαιες εκτονώσεις του τότε ο δάσκαλος του κάρμα δεν έχει λόγο να έρθει και αν έρθει θα έρθει σε μια μορφή εύκολα διαχειρίσιμη. 

Το ίδιο ισχύει και με την ασθένεια μας. Η κάθε ασθένεια είναι ένας δάσκαλος. ρχεται να μας δείξει τι είναι αυτό που κάνουμε ενάντια στην ολότητα, ενάντια στον εαυτό μας που είναι μέρος της ολότητας. Εάν δεν πονούσαμε και δεν καιγόμασταν βάζοντας το χέρι μας σε μία εστία φωτιάς τότε θα χάναμε το χέρι μας. Ο πόνος είναι το φρένο που μας χάρισε η κοσμική νοημοσύνη για να καταλαβαίνουμε ότι έχουμε αρχίσει να ''καιγόμαστε'' σε κάποιον τομέα της ζωής μας και να προστατεύσουμε τα κεκτημένα μας.

Όταν κατανοήσουμε την ευθύνη απέναντι στην κατάσταση μας και εργαστούμε συνειδητά για να κτίσουμε νέες συνθήκες ζωής τότε η ασθένεια και ο δάσκαλος πίσω από αυτήν δεν έχει λόγο ύπαρξης.

Στην εργασία μας αυτή και στη συνειδητοποίηση είναι όμως καθοριστικής σημασίας να μην πέσουμε στο γνωστό ενοχικό βάλτο που θα μας αποτρέψει από το να αναλάβουμε δράση. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη παγίδα στην πορεία της εξέλιξης, οι ενοχές και οι σκέψεις του πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει αλλιώς, πόσα πράγματα θα ήταν αλλιώς για τα παιδιά μας, το σύντροφο μας, την εργασία μας εάν εμείς δεν είχαμε κάνει τα λάθη που κάναμε.

Αγκάλιασε τον εαυτό σου, απευθύνσου σε σένα σα να μιλάς στον πιο αγαπημένο σου άνθρωπο και πες με ειλικρίνεια ότι, ότι έκανα το έκανα με βάση αυτά που ήξερα και αυτά που σκεφτόμουν. 
Τώρα γνωρίζω περισσότερα, σκέφτομαι διαφορετικά, πήρα τις αποφάσεις μου και θα κάνω άλλες πράξεις.
 Απλά. Χωρίς πολλούς λαβυρίνθους. 

Υπάρχει το ίαμα PINE το οποίο φτιάχνεται από το δέντρο του πεύκου. Είναι ευλογημένο γιατί μπορεί να ελευθερώσει την ψυχή σου από όλες τις τύψεις. Αυξάνει την αίσθηση αξίας του εαυτού. Μπορείς να βιώσεις επιτέλους ότι αξίζεις να αγαπηθείς, αξίζεις να έχεις αφθονία, αξίζεις να έχεις το σεβασμό και την εκτίμηση. 
Εάν το χρησιμοποιείς σταθερά θα δεις άριστα αποτελέσματα. Έτσι θα είναι πιο εύκολο να αποδεχθείς και την ευθύνη που έχεις απέναντι στη ζωή σου. Γιατί τότε η ευθύνη δε θα σε βαραίνει πια αλλά θα σε γεμίζει χαρά, ευγνωμοσύνη και αυτοπεποίθηση. Θα γνωρίζεις ότι εσύ είσαι αυτός που δημιουργεί την πραγματικότητα σου και έτσι θα πλάσεις αυτή που αγαπάς. Ακόμα και αν χρειάζεται προσπάθεια αξίζει τον κόπο.